Kjeld Nuis heeft zijn contract bij Schaatsteam Reggeborgh met drie jaar verlengd. De drievoudig olympisch kampioen heeft bijgetekend tot 2026. Zijn huidige contract loopt tot 2023 en is nu met drie jaar verlengd. Nuis (32) kwam twee jaar geleden nieuw bij het team van trainer Gerard van Velde.

“Sinds mijn overstap naar Reggeborgh heb ik nog geen dag spijt gehad. Ik wil het als ploeg nooit meer anders. Hoe gaaf is het dan dat we samen een stip op de horizon kunnen zetten en de Olympische Spelen van 2026 als doel nemen. Daar gaan we voor. Ik ben blij dat ze me die kans geven, daar ben ik trots op”, legt Nuis uit.  

Voorbeeld voor teamleden

Er spreekt wederzijds vertrouwen uit de contractverlenging. “We zijn blij dat een wereldtopper als Kjeld zijn contract met drie jaar verlengd heeft. Qua inzet en professionaliteit is hij echt een voorbeeld voor andere teamleden”, zegt teammanager Henk Schra.

De laatste Olympische Spelen in Beijing hebben zeker bijgedragen aan Nuis’ gevoel om door te willen tot 2026. “Ik heb weer gevoeld hoe ontzettend gaaf de Olympische Spelen zijn. Op het moment dat wij – en dan bedoel ik Ireen Wüst en ik – daar binnenkwamen, hadden we het gevoel van: dit gaan we doen. Zo magisch.”

Zesvoudig olympisch kampioen Wüst is daarbij een voorbeeld voor Nuis. “Zij is nu 36, dat is net zo oud als ik over vier jaar in Milaan ben. En als ik nog iets wil, dan is het een olympische titel in Milaan”, is Nuis helder over zijn doelen.

Nieuwe uitdagingen

Daarbij ziet hij nog een nieuwe uitdaging liggen. Nuis wil graag uitkomen op de teampursuit voor TeamNL. “Als Nederland hebben we het de laatste twee Spelen laten liggen op dat onderdeel. Ik wil heel graag deel uitmaken van een team met Marcel Bosker en Patrick Roest waar we dezelfde tactiek gebruiken als Noorwegen en Amerika deden met het duwen. Ik weet zeker dat wij dat ook kunnen en wil er graag voor trainen.”

Nuis is blij met de uitbreiding van Team Reggeborgh met de allrounders erbij. “Sowieso is de sfeer in de groep heel goed. En de dynamiek tussen trainers en schaatsers ook”, zegt Nuis, die vorige week aan het seizoen begonnen is met het eerste trainingskamp op Mallorca. Ook met Gerard van Velde klikt het goed. “Zijn schema’s zijn heel prettig en hij durft er ook van af te wijken. Dus gewoon ter plekke een training aanpassen als iets even anders loopt. Dat is heel fijn, want wij zijn wel topsporters, maar ook mensen van vlees en bloed en geen machines.” 

Schaatsteam Reggeborgh heeft er met de komst van Dennis van der Gun een nieuwe assistent-trainer bij gekregen. Na vier jaar als sprintcoach in Japan te hebben gewerkt, keert Van der Gun (43) terug naar Nederland. De schaatstrainer heeft een contract van twee jaar getekend.

Van der Gun kijkt uit naar zijn nieuwe baan. “Reggeborgh is een geweldige ploeg met fantastische schaatsers in een zeer professionele omgeving. Daarbij ken ik Gerard van Velde al heel lang. Ik heb in het verleden met hem samengewerkt en altijd een goede band met hem gehad”, legt Van der Gun, die weer in Groningen gaat wonen, uit. In Japan werkte hij als sprintcoach bij de nationale selectie samen met trainer Johan de Wit.

Het spreekt Van der Gun ook aan dat er bij Reggeborgh een heel divers team staat. “Ze hebben sprinters, middellange afstand-schaatsers en nu ook allrounders. Daarbij is het een mooie mix van mannen en vrouwen. Dat kan elkaar enorm versterken, daar geloof ik in.”

Naast Van der Gun is eerder al Robin Derks aangetrokken als nieuwe assistent-trainer van Schaatsteam Reggeborgh. Samen met Phil Brojaka vormen ze het trainerskwartet van Team Reggeborgh.

Mats Siemons komt naar Schaatsteam Reggeborgh. De talentvolle schaatser, die de afgelopen twee jaar voor TalentNED reed, heeft een contract getekend voor één jaar.

Siemons (19) is erg blij met de overstap naar Team Reggeborgh. “Het is een supermooi team. Gerard van Velde is een goede trainer met veel ervaring van wie ik veel kan leren, net als van mijn nieuwe teamgenoten. Daarnaast is het een goed georganiseerde ploeg waar alles geregeld is”, zegt de Amsterdammer, die Industrial Design Engineering studeert aan de Universiteit Twente.

Siemons is een echte sprinter; de 500 en 1.000 meter zijn echt zijn afstanden. “Op de 1.500 meter kan ik ook nog redelijk mee komen, maar veel langer moet het niet worden”, lacht hij.

De meeste schaatsers genieten van een welverdiende vakantie. Ondertussen wordt door teammanager Henk Schra en trainer Gerard van Velde hard doorgewerkt, zij blijven doorbouwen aan Schaatsteam Reggeborgh. Wat 3,5 jaar geleden begon als een sprintploeg is ondertussen uitgegroeid tot een sprint- en allroundteam. In dit interview kijkt Gerard terug op het afgelopen seizoen en vertelt hij hoe hij  zich voorbereid op het nieuwe seizoen.

Gerard, hoe kijk je terug op het afgelopen seizoen?

“Seizoen 2021-2022 is heel vroeg begonnen. In april zijn we op een eerste trainingskamp geweest, terwijl dit in een normaal seizoen pas in mei is. Het was natuurlijk een bijzonder jaar, met de Olympische Spelen als hoogtepunt voor een aantal van onze schaatsers. Maar ook met corona en de steeds weer veranderende maatregelen. Iedereen was bang om besmet te raken en dat heeft wel voor spanning gezorgd.

We hebben veel samen getraind, zijn vaker dan anders op trainingskamp geweest. Hein Otterspeer, Stefan Westenbroek en Marrit Fledderus hebben afgelopen jaar ons team versterkt en samen zijn we aan het seizoen begonnen. Gelukkig hebben we relatief weinig blessures gehad. Iedereen heeft hard en doelgericht gewerkt om de eigen gestelde doelen te behalen. Er heerste een goede sfeer in het team, maar uiteindelijk draait alles om topsport en resultaten.

Het voorseizoen met de eerste World Cup wedstrijden was goed. De resultaten in Salt Lake begin december met zilver voor Kjeld, brons voor Hein en brons voor Femke waren een mooie voorbereiding op het Olympisch Kwalificatietoernooi. Na het OKT hebben we de puntjes op de i gezet.”

Na het EK was het nog een week of 6 tot Beijing. Een spannende tijd?

“Het EK was begin januari. De weken na dit toernooi tot het moment dat we op het vliegtuig naar Beijing stapten, waren heel spannend. De besmettingsaantallen in Nederland bleven oplopen en steeds meer mensen kregen corona. Deze variant was erg besmettelijk en je kon overal corona oplopen. Veel van de schaatsers en staf gingen voor langere tijd in quarantaine. Iedereen was bang om besmet te raken. Dit raakte niet alleen ons als schaatsers en staf, maar ook onze gezinnen. Mijn eigen zonen hebben een aantal weken thuisonderwijs gevolgd. De schaatsers zelf kwamen bijna nergens: alleen thuis en op de schaatsbaan. Anderen verbleven in een hotel. Alles om maar niet positief te testen. Want als dat gebeurde, dan kon je niet mee naar de Olympische Spelen.”

Jullie zijn met 6 schaatsers naar Beijing gegaan, hoe is het daar verlopen?

“Van tevoren wisten we dat het andere Spelen zouden zijn dan andere jaren. Iedere keer bleef die twijfel of het toernooi wel door zou gaan. Vanuit NOC*NSF waren de Covid-regels erg streng. Je moest voordat je het vliegtuig in kon stappen verschillende gezondheidschecks doorstaan, meerdere malen QR-codes laten zien, diverse formulieren invullen.

Eenmaal in het olympisch dorp aangekomen viel het mij allemaal mee. Natuurlijk moesten we elke dag een coronatest doen. De omgeving was sober en saai, maar de mensen van de organisatie waren vriendelijk en de accommodaties waren goed. De wereld bleef wel klein voor ons, want eigenlijk kwam je alleen in de eetzaal, het appartement en op de fantastische ijsbaan. Deze hal is echt de mooiste hal van de wereld. En natuurlijk helpt het mee dat Ireen en Kjeld in de eerste dagen beide een gouden medaille hebben gehaald.” 

Het team is inmiddels uitgebreid met 4 allrounders. Een mooie nieuwe uitdaging?

“Dat is het zeker. We hebben vanuit Reggeborgh de mogelijkheid gekregen om ons team nog verder uit te breiden. Met de komst van Patrick Roest, Marcel Bosker, Victor Ramler en Lex Dijkstra gaan we een nieuwe fase in. Robin Derks is als trainer aangetrokken om deze mannen te begeleiden. Samen met Phil Brojaka en de rest van de staf gaan we de groep schaatsers begeleiden. We hebben nu nog meer mogelijkheden om trainingen te combineren. Het is een weloverwogen stap en ik heb veel zin in deze nieuwe uitdaging. Op 2 mei beginnen we weer en ik kijk er naar uit!”

Hoe bereid je je voor op het nieuwe seizoen?

“Ik neem nu vooral de tijd om aan het team te bouwen. Schaatsen is mijn passie en als je dan de mogelijkheid krijgt om zo’n mooi team neer te zetten, dan gaan we daar vol voor!”

Lex Dijkstra rijdt komend seizoen in het groen-zwarte pak van Schaatsteam Reggeborgh. De schaatser (26) komt de nieuwe allround-tak van het team versterken. Hij heeft een contract voor één jaar getekend.


Het was geen moeilijke beslissing voor Dijkstra, die de afgelopen anderhalf jaar voor Worldstream reed. “Met Patrick Roest, Marcel Bosker en Victor Ramler hebben we een mooi allround team. Ik ben blij dat ik daar deel van uit mag maken”, zegt de lange afstandsspecialist.

De 5 en 10 kilometer zijn de speerpunten van de schaatser die in Heerenveen woont. “Mijn insteek voor komend seizoen is om door te groeien naar de World Cups en uiteindelijk wil ik ook meedoen om de grote prijzen.”

De Zilveren Bal in Leeuwarden was echt de allerlaatste schaatswedstrijd voor Ronald Mulder. Na vele jaren houdt de sprinter uit Zwolle de topsport voor gezien. Het is tijd voor andere dingen. Een nieuwe fase breekt aan. We sluiten de blog af met een mooie compilatievideo.

Hoe was het; de allerlaatste race in Leeuwarden?

“De eerste ronde was meteen mijn snelste ronde. En dan zie je als ik uit ontspanning schaats, gaat het vrij goed. Daarna ging het minder, kreeg ik last van mijn rug. Het was in ieder geval een bevestiging dat ik klaar ben met schaatsen, haha. Maar ik heb ervan genoten. De Zilveren Bal is altijd een mooie wedstrijd.”  

Is het besef al doorgedrongen dat je echt gestopt bent met schaatsen?

“Dat besef is er wel. Het is nu meer van: hoe ga ik de rest van mijn leven inkleuren? Wat nu? Ik ben veel gesprekken aan het voeren met mensen en me aan het oriënteren. Het is ook fijn om even niet met schaatsen bezig te zijn. Topsport is heel egoïstisch, je bent constant met jezelf bezig. Het is fijn dat dat nu even niet hoeft en dat ik er ook voor anderen kan zijn.”

Blijf je wel actief in de sport?

“Het wordt zeker iets met sport. Maar wat weet ik nog niet. Ik heb de sportopleiding gedaan, maar vind het te makkelijk om nu meteen als gymleraar voor de klas te gaan staan. Ik wil me verder oriënteren. Mijn passie ligt bij sport, maar hoe ga je het verschil maken?  Misschien kan ik iets betekenen voor inline-skaters die de stap naar het schaatsen willen zetten. Dat zijn allemaal gedachtenspinsels. Of iets beleidsmatigs om het inline-skaten weer goed op de kaart te zetten. Al lijkt het me ook goed om een jaar buiten het schaatsen en skeeleren te kijken.”

Hoe kijk je terug op je periode bij Reggeborgh?

“Het waren niet mijn hoogtijdagen, die waren ervoor. Maar qua professionaliteit is het veruit de beste ploeg geweest. Het was fijn om te merken dat er meer lucht was. Natuurlijk hebben we de laatste twee jaren ook last gehad van corona. Dat heeft er ook wel ingehakt. Bij de laatste World Cup finale in een vol Thialf merk je eigenlijk pas hoe we het gemist hebben om voor publiek te schaatsen. En dan schaatste ik niet eens mee, maar zat op de tribune.”

Jij reed toen wel een laatste ereronde over het ijs, met zoon Lenn op de arm.

“Dat was mooi. Ik was blij met mijn afscheidsronde in een vol Thialf. Het is goed zo.” 

Victor Ramler heeft voor Team Reggeborgh gekozen. De schaatser van Team Zaanlander heeft een contract voor een jaar getekend. Met Patrick Roest, Marcel Bosker en nu Ramler krijgt de allround-tak van Reggeborgh steeds meer gestalte. 

“Ik denk dat er inmiddels een mooi allroundteam staat en ik kijk ernaar uit om daar ook deel van uit te mogen maken”, zegt de 25-jarige schaatser uit Amsterdam. “Ik hield een goed gevoel over aan de gesprekken met de trainers en zie deze stap als een mooie uitdaging.”

Ramler gaat zich bij Reggeborgh voor het eerst volledig op de langebaan richten. Bij Zaanlander combineerde hij de langebaan nog met het rijden van marathons. “Voor mij is het een kans die ik nu moet grijpen en ik ben heel benieuwd hoe het voor mij uitpakt in een langebaanomgeving.”

De lange afstanden zijn altijd zijn specialiteit geweest, net als de mass-start. “Maar ik wil ook kijken hoe ver ik in het allrounden en op de teampursuit kan komen”, zegt de Amsterdammer, die opgroeide naast de Jaap Edenbaan. Naast het schaatsen volgt hij een Master Onderwijswetenschappen op de Universiteit van Amsterdam.

Na Patrick Roest heeft ook Marcel Bosker de overstap gemaakt naar Team Reggeborgh. De huidig Nederlands kampioen allround heeft een contract getekend voor twee jaar. “Reggeborgh is een goede ploeg en het is hartstikke mooi dat ik daar deel van uit mag gaan maken.”

‘Het sporttechnische verhaal’ gaf de doorslag voor de 25-jarige Bosker om de overstap van Jumbo-Visma naar Reggeborgh te maken. “Ik heb altijd heel fijn samengewerkt met coach Robin Derks bij TalentNED die nu trainer wordt bij Reggeborgh. Het verhaal van de trainers sprak me erg aan. Daarbij wilde ik heel graag met Patrick (Roest, red.) blijven schaatsen”, zegt Bosker, die in Zwitserland is opgegroeid en op zijn veertiende terug naar Nederland kwam. Tegenwoordig woont hij in Heerenveen.

Bosker is drievoudig wereldkampioen op de ploegenachtervolging (2019, 2020, 2021) en werd twee keer tot Nederlands kampioen allround gekroond (2018, 2022). Zijn ambities? “Ik hoop me verder te ontwikkelen zodat ik ieder jaar weer iets beter word. De EK en WK allround en de 5.000 meter op de WK afstanden hebben daarbij mijn prioriteit.”

Patrick Roest komt komend seizoen uit voor Schaatsteam Reggeborgh. De allrounder, die twee zilveren medailles won tijdens de Olympische Spelen in Beijing, heeft een contract getekend voor twee jaar. Dit betekent dat Reggeborgh zich naast het sprinten nu ook op het allrounden gaat richten.

Voor trainer Gerard van Velde betekent de uitbreiding een nieuwe uitdaging. “Ik heb altijd sprintmannen getraind, later kwamen daar de vrouwen bij. Nu komt er ook een allround-ploeg naast. Daar spreekt de ambitie van ons team uit”, zegt Van Velde. “En met Patrick Roest krijgen we één van ’s werelds beste allrounders in de ploeg. Ik ben blij dat hij ons team komt versterken.”

Het was een weloverwogen beslissing voor Patrick Roest (26). “Ik heb zeven mooie en succesvolle jaren bij mijn team Jumbo-Visma gehad, maar na de Olympische Spelen kreeg ik steeds sterker het gevoel toe te zijn aan een nieuwe omgeving. Ik heb veel gesprekken gevoerd en er de tijd voor genomen; met Gerard van Velde en Robin Derks voelde ik meteen een klik. Daarbij heeft Reggeborgh laten zien dat ze succesvol zijn met een hecht team en een goede structuur. Dat sprak me ook aan.” 

Over zijn verwachtingen is Roest duidelijk. “Ik hoop met een goed allround-team en een nieuwe aanpak de komende jaren nog een stap te maken en samen mooie prijzen te winnen.”

Robin Derks

Robin Derks is naast Gerard van Velde aangetrokken als trainer van de allround-ploeg. Derks (34) werkte de afgelopen vier jaar als coach bij TalentNED en heeft daarvoor vier jaar als coach in Japan en China gewerkt. Hij kijkt ernaar uit om aan de slag te gaan bij Reggeborgh. “Dit is een kans die niet zo vaak voorbijkomt, zeker met het allrounden erbij. Voor mij was het een perfect moment, ik ben toe aan een nieuwe stap. Ik heb goede gesprekken gehad met Gerard van Velde en er zit veel potentie in de ploeg.” Derks heeft ervaring op het gebied van allrounden.

Assistent-trainers Michel Mulder en Desly Hill stoppen bij Team Reggeborgh. Zij hebben aangegeven dat ze toe zijn aan nieuwe uitdagingen.  

Louis Hollaar komt komend seizoen uit voor Team Reggeborgh. De schaatser heeft een contract getekend voor twee jaar.

Hollaar (23) is heel blij met de overstap. “Het is hartstikke mooi dat ik de kans krijg om een nog betere schaatser te worden. En als ik zie wat voor team er bij Reggeborgh staat dan ben ik trots dat ik daar deel van uit mag gaan maken.”

De afgelopen twee seizoenen kwam Hollaar uit voor Team IKO, daarvoor schaatste hij in het pak van TalentNED. Hollaar komt van oorsprong uit Numansdorp, onder de rook van Rotterdam, maar woont inmiddels al jaren in Heerenveen.

Hij is gespecialiseerd in de middellange afstanden; de 1000 en 1500 meter. “Ik wil heel graag dichter bij de top komen op deze afstanden, vooral op de 1500 meter. Het is super dat ik nu ook bij Kjeld Nuis in het team kom. Ik wil er hard aan werken om mijn topsnelheid te verbeteren en dan uiteindelijk te kunnen groeien naar het niveau van Nuis.”

Afgelopen week voelde voor Ireen Wüst eigenlijk niet anders als anders. Het was zoals alle weken in aanloop naar een World Cup wedstrijd. En dat zijn er heel wat geweest in haar jarenlange schaatscarrière. Het besef dat dit echt de allerlaatste gaat zijn, is nog niet tot haar doorgedrongen. “Dat zal zaterdag wel komen, denk ik”, zegt Ireen Wüst. “Nu is het vooral nog veel corona-stress en zorgen dat je niet besmet raakt.”

Zo begon je komst bij het team Reggeborgh ook. Een chaotische start door corona.

“Het was echt wel even behelpen in het begin. Konden we niet als ploeg trainen, maar moesten we twee aan twee gaan fietsen en leerden we elkaar zo een beetje kennen. Maar na ons eerste trainingskamp samen in Inzell merkte ik direct: dit zit goed. De sfeer was supergezellig. Het voelt echt als familie. We helpen elkaar of het nou om trainingen gaat of in de privésfeer, we zijn er voor elkaar. En dat is heel mooi.”

Hoe denk je terug aan de afgelopen twee seizoenen?

“Vooral met een lach op mijn gezicht. Ik heb twee superleuke jaren gehad met het team en de staf. Ik heb echt genoten. We hebben heel hard getraind, maar ook veel lol gehad met elkaar. Ik hoop dat de mensen dat ook terugzien. Het was een nieuwe stap voor mij, die vanaf dag 1 goed heeft gevoeld. Ik heb het altijd gezien als mijn twee bonusjaren en heb het ook zo ervaren.”

En nu, bang voor het zwarte gat?

“Absoluut niet. Ik ben eerder bang dat ik te veel ga doen, omdat ik niet overal ‘nee’ op kan zeggen. Ik krijg nu al zoveel verschillende verzoeken. Maar we zien wel wat de toekomst gaat brengen. Daar ben ik niet bang voor, er komt vast wat moois op mijn pad.”

Eerst vooral even lekker niks doen?

“Ik ga de komende periode vooral veel op vakantie, skiën met vriendinnen en we gaan nog naar Mexico. Er staat nog een vrijgezellenfeest gepland en een familieweekend, dus we hebben nog heel veel moois voor de boeg.”

Wat zou je tot slot nog willen zeggen?

“Dat ik dankbaar ben voor de kans die Reggeborgh mij gegeven heeft. Met het team en met Gerard van Velde; het voelt echt als een familie. En de betrokkenheid van de sponsor daarbij vond ik ook heel fijn met de familie Wessels die oprecht betrokken zijn met wat wij doen.”

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Phil Brojaka (36 jaar), assistent-coach.

Hoe omschrijf je jouw rol als assistent-trainer?

“Ik vind het belangrijk dat de schaatsers weten dat ik altijd achter ze sta en ze ondersteun. Soms iets meer op de achtergrond en de andere keer langs de baan om actief te coachen. Dat doen we samen als team en ik vind het heel gaaf om iedere dag met deze topsporters te werken. Ik kom zelf uit Nottingham, Engeland. Daar waren de topsportfaciliteiten niet om over naar huis te schrijven. Dit is mijn derde jaar bij het team. Ik vind het fantastisch om met de beste schaatsers van Nederland te werken en mijn ervaring kan overbrengen op de jonge atleten binnen ons team.”

Jij hebt zelf ook op hoog niveau geschaatst, hoe is jouw weg naar de top verlopen?

“Dat was een lange weg. Zoals gezegd zijn de topsportfaciliteiten voor schaatsers in Engeland niet van een hoog niveau. Van mijn 9e tot mijn 21e heb ik in Nottingham geschaatst. Daar lag de focus vooral op shorttrack en heb ik verschillende wereldbekerwedstrijden gereden. Op mijn 21 ben ik naar Amerika verhuisd en heb daar 2 jaar geschaatst, zowel shorttrack als de langebaan afstanden. Na Amerika heb ik twee jaar in Berlijn geschaatst en daarna nog 2 jaar in Nederland. Bijzonder om in alle verschillende landen de topsport te beleven en ik ben trots op de huidige Britse schaatsers die de sport levend houden in Engeland. “

Wat is jouw expertise binnen het team?

“Ik let vooral goed op de bochten en hoe de schaatsers hierop kunnen trainen. Vroeger heb ik zelf geshorttrackt en daarin zijn de bochten uiterst belangrijk. Dat heb je ook kunnen zien tijdens de Olympische Spelen. We filmen de trainingen en de evaluatie is erg belangrijk. Soms hebben de schaatsers zelf het gevoel dat een training niet goed verliep, terwijl je dan op de video-opnames ziet dat het helemaal niet zo gek ging.”

We hebben gehoord dat jij ook de materiaalman bent?

“Ja dat klopt. Als we op trainingskamp gaan dan regel ik de fietsen, gewichten en andere materialen die we gebruiken tijdens de trainingen. Dat zijn soms busjes vol met spullen. Mijn eigen fiets gaat als het even kan ook mee, zodat ik in de vrije uurtjes nog een lekker rondje kan fietsen.”  

Waar kunnen we je vinden als je niet op het ijs staat?

“Ik loop 2 tot 3 keer in de week hard en probeer zo fit te blijven. Daarnaast is mijn familie erg belangrijk voor mij. Vanwege covid heb ik mijn familie in Engeland een lange tijd niet gezien, maar binnenkort hoop ik samen met mijn gezin naar Engeland te gaan. Heerlijk om iedereen weer te zien.”

Wesly Dijs en Janno Botman hebben hun contract verlengd bij Schaatsteam Reggeborgh. Beide schaatsers hebben bijgetekend voor twee jaar.

“Het is mooi dat ik verder kan in dit team met wereldtoppers dat tegelijkertijd ook een goede, gezellige ploeg is, waar ik nog veel kan leren”, zegt Dijs (26), die vanaf het eerste begin deel uitmaakt van Team Reggeborgh. De 1000 en 1500 meter specialist wil komende jaren ook gaan trainen op de teampursuit en mass-start. “Dat lijkt me een waardevolle aanvulling, dus dat wil ik zeker gaan proberen te combineren.”

Janno Botman (21) blijft zich op de 500 en 1000 meter richten. Met name op de 500 meter sprint heeft hij zich flink verbeterd afgelopen seizoen. Botman (21) reed onlangs voor het eerst onder de 35 seconden in Thialf, zijn pr staat nu op 34.98.  “Ik zit nu drie seizoenen bij het team en heb sinds de junioren mooie stappen kunnen maken. En ik ben er dan ook heel blij mee dat we dit kunnen voortzetten.”

Ronald Mulder stopt met schaatsen. De sprinter van Team Reggeborgh heeft dat vandaag bekend gemaakt. “Het was geen makkelijke keuze, maar nu ik de knoop heb doorgehakt, voel ik dat het de beste beslissing is.”

Mulder: “Ik heb afgelopen seizoen niet meer het niveau gehaald dat ik wilde halen. Het OKT was mijn allerbeste wedstrijd, maar dat was niet goed genoeg om me te plaatsen voor de Olympische Spelen.” Mulder (36) wil niet in de marge meerijden. “Ik wil meedoen om de eerste plekken en als dat niet lukt, is het beter om te stoppen. Hoe jammer ik dat ook vind, want ik vind topsport bedrijven het mooiste dat er is.

De Zwollenaar haalde in 2014 olympisch brons op de 500 meter. In 2018 pakte hij de Europese titel op de 500 meter in Kolomna. Bij de WK afstanden in Inzell won hij het goud op de teamsprint in 2019. Een ander hoogtepunt uit zijn carrière is het Nederlands record op de 500 meter. Hij pakte het voor het eerst in 2009 van Gerard van Velde en verbeterde het later in zijn carrière nog drie keer. Mulder heeft het Nederlands record, dat op 34,08 staat, nog altijd in handen. “Daar ben ik trots op.” Net als op de zeven Europese titels die Mulder op inline-skates in de wacht sleepte.

Wat de toekomst gaat brengen? Mulder heeft nog geen idee. Hij heeft de opleiding docent lichamelijk opvoeding afgerond, dus het trainersvak ligt dichtbij. “Ik ga de trainerscursus ook wel volgen, maar ik denk dat ik voorlopig nog niet op de ijsbaan te vinden zal zijn. Ik ben echt gepassioneerd van schaatsen, maar ik ga eerst wat afstand nemen en alles eens rustig bekijken.”

Thialf Heerenveen Training in Thialf.

Eten. Slapen. Trainen. Herhalen. 

Zo wordt het dagritme van topsporters regelmatig samengevat. Vaak in iets hippere, Engelse termen, soms in een andere volgorde. Maar dat dit de belangrijkste factoren zijn, staat vast. Ook hier in het olympische dorp in Beijing is dat niet anders. Hoe precies en op welk uur van de dag wordt elke avond via WhatApp gedeeld.  

Eten tussen Schotten

Eten gebeurt in de ‘dining hall’. Dat is de TeamNL flat uitlopen, dan rechtdoor. Niet struikelen over de massaal door vrijwilligers gebouwde sneeuwpoppen en sneeuwpanda’s. Tussen de andere flatgebouwen door slingeren en dan na een ontsmettingsritueel plaatsnemen tussen plastic ‘Schotten’. Of naast ijzige Noren. Je weet het nooit, er kan zelfs een ijsdanseres uit Rusland naast je komen zitten. Of je wordt omringd door het gemengde curlingteam uit Australië. Wel zit er dan altijd nog een plastic schot tussen. Hoe gezellig waarschijnlijk ook, de mannen van het bobsleeteam uit Jamaica zullen de zaal niet betreden. Zij zitten in het bergdorp en hebben daar vast hun eigen gemoedelijke eetzaal. 

Slapen met vertrouwd gesnurk

Het slapen gebeurt dan wel weer meer gescheiden. Gebouw twee is ingedeeld in verschillende appartementen die onder de verschillende teams zijn verdeeld. Gewoon het vertrouwde gesnurk van je teamgenoten dus. En geen last van een Tsjechische curlingspeler die zijn wedstrijd nog eens herbeleeft of het Canadese ijshockeyteam dat een overwinning viert.  

Samen trainen

Trainen doen we uiteraard in de geweldige ijshal, waar inmiddels vele olympische records zijn gesneuveld en zelfs een wereldrecord is gevestigd. Vaak zijn we met het hele team en de staf. Gefocust, maar ook met een lach. En misschien is dat wel het geheim. Samen zijn. Samen lachen. Juist wanneer je ver weg bent van je geliefden. Juist wanneer de spanning het hoogst is, help je elkaar er als teamgenoten door. 

Zodat je – als er die dag in blokletters WEDSTRIJD op het programma staat – er helemaal klaar voor bent.

Beijing is momenteel het middelpunt van de sportwereld. Een stad die volgens Wikipedia vorig jaar ruim 21,5 miljoen inwoners telde. Dat zullen er dit jaar niet veel meer worden, schat ik zo in. Veel Chinezen lopen hier de hele dag in volledig beschermende, witte maanpakken. Dat plant wat lastig voort.

Bus met een lekke band?

Maar goed, druk is het er wel dus, in Beijing. Binnen onze ‘closed-loop’ merken we daar niet veel van. We stappen binnen de hekken van het olympisch dorp de bus in. Een kwartier later rijdt de bus door de volgende afzetting. En stappen we onder de geweldige ijsbaan weer uit. Ik vraag me af wat er zal gebeuren als de bus onderweg een lekke band krijgt. Blinde paniek waarschijnlijk bij de overgeorganiseerde Chinezen.

Muurschildering door teamgenoten

De druk die in het olympisch dorp het meest gevoeld wordt, is de druk van het presteren. Voor de één een loden last op de schouders, voor de ander broodnodig om tot maximale prestaties te komen. Hoe je ermee omgaat, daar draait het om. Ireen liet direct zien hoe dat moet. Zoals altijd. Als het er echt toe doet. Nog geen medaille die avond. Wel een muurschildering in het appartement. Gemaakt door teamgenoten. ‘Olympic Champ’, ‘#nr1’ en een fraai getekende medaille. Dat was wat Kjeld op de morgen van zijn race zag toen hij zijn kamer uitstapte. Extra druk.
 
Eerste medailles zijn binnen

Of het begin van een beginnende teamflow? Het antwoord weten we inmiddels. Het appartement op verdieping 11 van het TeamNL gebouw is twee gouden medailles en een extra muurschildering rijker. De medailles zijn nu echt gearriveerd. Onze ‘closed-loop’ is tijdelijk uitgebreid met een nieuwe halte; Medal Plaza. Met het hele team vieren we de gewonnen medailles. Met tranen in de ogen.

Trainen, eten slapen

Ondertussen blijft het dagelijks ritme bestaan uit trainen, eten en slapen. Hier en daar aangevuld met zwaaien naar enthousiaste maanpakken en het dagelijks openen van onze monden voor het Chinese maanpak dat er een stokje in gaat steken.

Rick Oosterlaar is fysiotherapeut van Schaatsteam Reggeborgh. Speciaal voor ons houdt hij een dagboek bij van zijn belevenissen tijdens de Winterspelen in Beijing.

Direct na het verlaten van ons oranje vliegtuig wordt het duidelijk. We stappen een andere wereld binnen. Een wereld van witte pakken en elektronische systemen. Systemen die waarschijnlijk al meer weten van jou dan jij van jezelf.
Direct maar weer een stok in je neus. En eentje in je keel. Ik had dit keer het gevoel dat hij zo diep de neus in ging dat hij er via de keel weer uit kon.

Op elke bloembak een olympisch logo
Onze bussen worden over speciale olympische rijstroken gevoerd. Langs de route ademt alles ‘Beijng 2022’. Op elke bloembak, stoeptegel en lantaarnpaal vind je dit olympisch logo terug. Marcherende soldaten, de perkjes netjes aangeharkt. Vele vrijwilligers heten ons enthousiast zwaaiend welkom. Hoe zou het er een kilometer verderop uitzien? Zijn de mensen daar ook zo vrolijk en enthousiast?, vraag ik me af. Geen idee. Kom het ook nooit te weten. Dat is buiten onze gouden kooi. En die mogen we onder geen beding verlaten. ‘Big Brother is watching you.’ Op elke hoek een camera.

In het middelpunt van de wereld

Vrijdagavond is de openingsceremonie. Voor even zijn we het middelpunt van de wereld. Een bijzonder besef. Groter wordt het niet. Als één groot TeamNL met atleten en staf lopen we het grootse Bird’s Nest binnen. Daar waar Usain Bolt in 2008 geschiedenis schreef, lopen wij de 100 meter net iets minder snel. Maar met een even zo grote glimlach. Als die er nog is als de olympische vlam wordt gedoofd, dan hebben we het als Team Reggeborgh goed gedaan.

Trots op “onze” Ireen!
De eerste twee Nederlandse medailles zijn inmiddels behaald. Dit zien we als Team Reggeborgh vanaf de tribune. Last-minute edit: vandaag is het voor ons waanzinnig goed begonnen met een gouden plak voor Ireen!

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Stans van der Poel, inspannings- en data-analist.

Hoe ben je bij het Schaatsteam betrokken geraakt?

Ik ken Desly (Hill, assistent coach) al een hele tijd. Voordat we bij Reggeborgh aan de slag gingen, hebben we een Chinees schaatsteam begeleid. Dit is het derde seizoen dat ik voor het team werk en we hebben dan ook een mooie set aan data opgebouwd. Zo kunnen we de schaatsers goed volgen en zien hoe hun conditie zich ontwikkelt.

Welke data verzamel je allemaal?

Iedere morgen doen de schaatsers thuis een eerste meting, een zogenoemde rustmeting. Ze moeten zes minuten op een rustig niveau ademen. Die data worden naar mij verzonden en ik doe een analyse om te kijken hoe de hartslag is. De manier waarop wij de data analyseren en de metingen uitvoeren is vrij eenvoudig. We meten de hartslag en hartslag variëteiten. Daarnaast hebben we natuurlijk inspanningstesten en meten we ook aan de ijsbaan. In verband met alle coronamaatregelen ben ik nu niet vaak bij de schaatsers. We meten vooral op afstand en alle gegevens worden in een systeem gezet. Ik kijk mee en bespreek samen met het team de zaken die opvallen.

Hoe belangrijk is de juiste ademhaling voor een schaatser?

Heel belangrijk. Alleen met de juiste ademhaling herstel je goed en kom je snel terug op je rustwaardes. Dan kan je lichaam na een inspanning starten met het herstel. Topsporters kunnen zich heel erg inspannen, in het bijzonder de schaatsers die de korte afstanden rijden. Juist dan is het heel belangrijk dat ze hun ademhaling onder controle hebben. Ik help en adviseer ze en geef ze tips hoe ze dit het beste kunnen doen.

Als we googelen op Stans van der Poel, dan vinden we allemaal boeken. Hoe zit dat?

Ik heb een eigen methode ontwikkeld en daar verschillende boeken over geschreven. Ik werk vooral aan het fitter maken van sporters. Daarnaast begeleid ik mensen die met een burn-out kampen. Bewegen is daarin erg belangrijk om conditie op te bouwen.  

Waar kunnen we je vinden in je vrije tijd?

Mijn werk is ook mijn hobby en daarom houd ik mij ook in mijn vrije tijd bezig met het bouwen van apparaten om de metingen nog beter uit te voeren. Daarnaast ga ik graag zwemmen, fietsen en lopen met onze hond. Om lekker gezond en fit te blijven sport ik zes keer per week. We wonen aan het water, dus ik ben ook vaak op mijn SUP board te vinden. Ik heb er een windzeil op gemaakt en vind het heerlijk om buiten te zijn.

Heb je nog een tip voor onze volgers?

Zorg dat je leven leuk is en doe waar je blij van wordt. Voor mij is dat sporten, maar voor iedereen is het wat anders. Voor degene die weer zijn begonnen met hardlopen in het nieuwe jaar: je kunt echt meer dan je denkt. Zie je er tegenop of ben je net aan het sporten? Als je de eerste 12 minuten hebt gehad, bedenk dan: hoe voel ik me nu? Je moet die eerste drempel over en het gewoon proberen. Gaat het niet, wandel dan een stukje en probeer het opnieuw. Want geloof mij, zo krijg je vertrouwen in je lijf en ontdek je hoe sterk je eigen lichaam is.

Schaatsteam Reggeborgh verschijnt komend seizoen met een marathonploeg in de Topdivisie op het ijs. De investeringsmaatschappij uit Rijssen gaat het huidige Hoolwerf Heiwerken/AB Vakwerk team van onder meer Gary Hekman, Chrispijn Ariëns en de broers Hoolwerf sponsoren.

“Reggeborgh heeft de ambitie breder aanwezig te zijn in de schaatssport. Dus naast onze langebaanploeg past een marathonteam daar goed bij. In de zomer zal dit marathonteam ook meedoen aan inline-skate wedstrijden. Wij zijn dan ook erg blij met deze uitbreiding”, legt Henk Schra, teammanager Schaatsteam Reggeborgh, uit.

Erkenning voor het team

Het marathonteam van ploegleider Roy Boeve is ook zeer gelukkig met de nieuwe sponsor. Na zeven jaar doet AB Vakwerk een stap terug als hoofdsponsor. Het laatste jaar nam Hoolwerf Heiwerken de sponsoring van de ploeg al voor een groot deel voor zijn rekening. Beide bedrijven blijven als subsponsor betrokken bij de ploeg. Boeve: “We zijn heel blij dat Reggeborgh in het marathonschaatsen stapt. Het is ook een erkenning voor ons dat we na zoveel jaren hard werken een topteam zijn geworden waar zij zich aan willen verbinden. Ik ben heel trots dat we daar onderdeel van uit kunnen maken”, zegt Boeve. “We blijven in het groen rijden”, lacht de coach.

Invulling van topteam bekend

Reggeborgh is niet helemaal nieuw in het marathonschaatsen. Ze reden al met een ploeg in de Beloftencompetitie. Over de samenwerking tussen het top- en beloftenteam worden momenteel nog gesprekken gevoerd. De invulling van het Topteam voor komend seizoen is bekend. Gary Hekman, Crispijn Ariëns, Evert en Willem Hoolwerf blijven bij het marathonteam, Ronald Haasjes komt er nieuw bij. Dat betekent dat Luc ter Haar het team zal verlaten. Teun Breedijk is de teammanager van het marathonteam.

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Desly Hill, assistent coach.

Je komt zelf uit het inline skaten. Wat gebruik je uit je eigen ervaring als topsporter?

Ik weet hoe het is om op hoog niveau te sporten en weet waar de sporters doorheen gaan om elke dag het beste uit zichzelf te halen. Ik probeer onze schaatsers ook vooral op de sociale kant te coachen. Er moet ruimte zijn voor plezier en om onderling grapjes te maken.

Jullie zijn met 4 coaches. Hoe is de onderlinge verdeling?

We hebben niet echt een afgebakende taakverdeling. Twee jaar geleden is Michel bij de staf gekomen en toen is mijn rol veranderd. Ik heb niet meer een actieve rol op het ijs, maar ben meer op de achtergrond betrokken bij de schaatsers. Zelf omschrijf ik mijn rol vaak als “high performance manager”. Hoe zorgen we ervoor dat de sporters op een zo hoog mogelijk niveau kunnen presteren. Misschien ben ik wel een beetje de onzichtbare coach. Schaatsers weten dat ze bij me terecht kunnen voor een praatje en om hun hart te luchten.

Daarnaast houd ik me ook bezig met alle testen die we uitvoeren. In de trainingen verzamelen we veel data over de gezondheid en conditie van de schaatsers. De analyses bespreek ik met Stans (van der Poel, inspannings/data analist) en bijzonderheden bespreken we binnen de staf. Met Michel, Phil en Allard werk ik al lange tijd samen en we weten goed wat we aan elkaar hebben.

Phil Brojaka, Desly Hill en Gerard van Velde

Hoe ziet de voorbereiding in de laatste dagen voor een belangrijke wedstrijd eruit?

Op de laatste dagen voor de wedstrijd is het meeste werk al gedaan en gaat het om de motivatie van de schaatsers om zichzelf te blijven uitdagen. Ik haal de meeste voldoening uit de dagelijkse bezigheden en het motiveren van de schaatsers. Natuurlijk blijven we trainen en doen we allerlei metingen en oefeningen. Wat gaat er goed, wat kan beter? Na de training check ik de data, bespreek bijzonderheden en geef dit door aan het team. In de middag ben ik vaak bij een krachttraining en voer daar allerlei metingen uit. En natuurlijk is er ruimte om even met elkaar te praten.

Als we één van de schaatsers van het team zouden vragen om je te omschrijven, wat zouden ze dan zeggen?

Dat moet je eigenlijk aan ze zelf vragen. Maar ik hoop dat ze zeggen dat ik goed benaderbaar ben en ze met alles wil helpen. Als staf zijn we eigenlijk ondergeschikt, we doen er alles aan om het beste resultaat te bereiken voor de schaatsers. Ik voel me erg betrokken bij de sporters en ben erg trots op de resultaten die we samen behalen.

Je bent geboren in Australië, wat mis je het meeste?

Dat zijn drie dingen: mijn familie, de oceaan en het weer. Door de hele coronasituatie heb ik mijn familie lange tijd niet gezien. Normaal gesproken gaan we om het jaar naar Australië en ik hoop dat ik dit jaar wel weer Down Under kan gaan.

Hoe zou je het schaatsteam omschrijven?

Het is een heel divers team. We hebben schaatsers die al heel lang meedraaien in de top, zoals Ireen, Kjeld en Hein en een aantal jonge talenten die aan het begin van hun carrière staan. Ik vind het mooi om te zien dat ze van elkaar leren en ook echt dingen van elkaar aannemen. Er is enthousiasme in het team en ze hebben onderling plezier.

Als je niet aan het trainen bent, waar kunnen we je dan vinden?

Thuis bij mijn familie en mijn zoontje. Maar ook op de mountainbike. Afgelopen jaar heb ik veel samen met de schaatsers gefietst. Ik ga natuurlijk niet zo hard, maar kom zeker goed mee. Samen met een aantal vrienden heb ik meegedaan aan een mountainbiketocht van 200 kilometer in Drenthe. In de stromende regen, maar ik voelde de druk om door te gaan. Ik houd erg van sporten en blijf mezelf uitdagen! Dit jaar wil ik eigenlijk wel meedoen aan een gravelbike tocht en als we naar Australië gaan, dan ligt de surfplank al voor me klaar!

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Rick Oosterlaar, fysiotherapeut.

Wat doe je als fysiotherapeut bij een schaatsteam?

We werken vooral preventief. Rondom trainingen en wedstrijden zorgen we voor het mobiliseren van de gewrichten en massages. De belangrijkste gewrichten die je gebruikt tijdens schaatsen zijn je heupen, enkels en rug. Als je het schaatsen volgt, zie je dat de schaatsers erg diep zitten en ver voorovergebogen. Om dit te bereiken moet er dus voldoende beweeglijkheid in deze gewrichten worden gecreëerd. Maar we zijn niet alleen met behandelingen bezig.

Als we op trainingskamp zijn of in voorbereiding op wedstrijden in een hotel verblijven hebben we afstemming met de kok van het hotel over de eettijden en wat er op het menu staat. Ook zijn er altijd wel andere klussen die we samen oppakken. Denk aan het organiseren van gezondheidstesten, of het assisteren rondom de trainingen. Voor een optimaal resultaat moet alles goed op elkaar worden afgestemd. Ik werk nauw samen met Johan, de andere fysiotherapeut in het team. We overleggen veel over de belastbaarheid van de rijders en koppelen dit weer terug aan de trainers.

Hoe ben je bij het schaatsteam terecht gekomen?

Vier jaar geleden was er tijdens de World Cup in Salt Lake City geen fysiotherapeut beschikbaar om mee te gaan met het team. Ik ben toen meegevraagd en zo bij het team betrokken geraakt. De schaatssport was op dat moment niet onbekend voor mij, ik werkte al een tijdje in het marathonschaatsen.

Wat is je mooiste moment tot nu toe bij het team?

Het is natuurlijk erg gaaf wanneer schaatsers grote prijzen pakken. Maar ik heb nu ook al meerdere keren meegemaakt dat jonge schaatsers zich voor het eerst plaatsen voor de wereldbekers of de olympische spelen, dat soort momenten ontroeren me misschien nog wel het meest.  Als fysiotherapeut hoop je niet op blessures, maar als ze voorkomen, maak je samen met het team een goed plan. Vorig jaar hebben we Mathias intensief begeleid bij zijn liesblessure. Als ik dan nu zie dat hij zich geplaatst heeft en fit is voor de Spelen, ben ik trots op die teamprestatie.

Op welke bijzondere plekken ben je met het team geweest?

We komen natuurlijk op veel verschillende plekken op de wereld. Gemiddeld zijn we ruim 100 dagen van het jaar onderweg. Ik ben twee keer in Japan geweest, maar ook al in ‘vreemde’ landen als Kazachstan en Wit-Rusland. Calgary blijft voor mij ook een magische plek. Daar heb ik met een aantal van het begeleidingsteam na een wedstrijd ook al eens geskied na afloop van het seizoen. Dat was echt een unieke belevenis.

Vaak zie je niet veel, vooral het hotel en de ijsbaan. Maar als er tijd is ga ik graag even hardlopen. Mijn hardloopschoenen gaan in ieder geval altijd mee op reis, een fijne manier om even je zinnen te verzetten en toch nog wat te zien van de omgeving.

Sta je zelf ook wel eens op de schaatsen?

Als er natuurijs is gaat alles aan de kant en sta ik elke dag op het ijs, rondom Giethoorn bijvoorbeeld. Schitterend! Helaas is dat niet zo vaak het geval. Ik richt me dan ook meer op hardlopen. Toen de rijders bijvoorbeeld een rustdag op Mallorca hadden, trainde ik voor de marathon van Rotterdam. Ook houd ik van mountainbiken en wielrennen.

Je zorgt op trainingskampen ook voor afstemming met de kok. Wat staat er vaak op het menu?

Het klinkt misschien wat saai, maar juist voor topsporters moet de basis gewoon heel goed zijn. Koolhydraten, eiwitten, voldoende groente. Pasta heeft vaak de voorkeur. Het is dan ook niet gek dat trainingskampen naar Collalbo in Italië favoriet zijn he?

Wat vind jij belangrijk in de relatie met de schaatsers?

Als de schaatsers op de behandeltafel liggen, bespreken we veel zaken. Je bent toch ook een vertrouwenspersoon voor ze. Ik vind het vooral erg belangrijk dat de schaatsers vertrouwen krijgen in hun eigen lichaam. Ik geef ze dit mee, maar laat ze ook vooral zelf voelen dat het goed is. Net voordat ze op het ijs gaan ondersteun ik ze met de laatste dingen en spreek de laatste motiverende woorden. Het is mooi om zo dicht bij ze te staan en ze zo goed mogelijk te ondersteunen. Alleen zo kunnen ze het beste uit zichzelf halen.  

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Michel Mulder, assistent trainer bij het team.

Er zijn 4 trainers bij ons team, wat is precies jouw rol?

Ik ben technisch trainer. Samen met Gerard sta ik vaak op het ijs om aanwijzingen te geven. Naast dat je de schaatsers traint, ben ik onder andere het aanspreekpunt voor de KNSB. We zorgen ervoor dat alle schaatsers een eigen dagschema hebben en dat de logistiek geregeld is. Tijdens het OKT reden onze schaatsers op verschillende dagen en tijdstippen. Een hele puzzel om te zorgen dat iedereen op zijn of haar moment klaar is om het beste uit de race te halen. Als staf zorgen we ervoor dat de schaatsers zich alleen hoeven te focussen op het schaatsen. Iedereen heeft zijn eigen rol in het team, maar soms ben je ook gewoon het manusje van alles. Bij het OKT heb ik de schaatsen nog even geslepen.

Je hebt eerst zelf geschaatst bij Team Reggeborgh en 2 jaar geleden de overstap gemaakt naar coach. Hoe ging deze overstap?

Eigenlijk vrij vloeiend. Ik merkte dat ik als schaatser niet meer mee kon met de allerbesten en besloot te stoppen. In de laatste jaren van mijn actieve carrière heb ik ook vaker uitgesproken dat ik daarna trainer zou willen worden. Er kwam een plekje vrij als assistent-coach in het team en ik ben blij dat ik die plek heb gekregen. Doordat ik eerst als schaatser heb meegetraind weet ik hoe er gewerkt wordt binnen het team. Met mijn ervaring hoop ik een positieve bijdrage te kunnen leveren aan de carrière van de schaatsers.

Hoe ziet het schema er de komende weken uit?

Dit weekend is het EK in Heerenveen. Kjeld, Hein, Femke, Michelle, Ireen en Mathias hebben zich geplaatst voor de Olympische Spelen en hebben zich daarmee ook geplaatst voor het EK. De rest van het team traint nu voor het NK op 22 en 23 januari. Ondanks de verschillende schema’s zorgen we er wel voor dat ze als team zoveel mogelijk samen trainen. Natuurlijk zit deze week een deel van het team in de bubbel vanwege de coronamaatregelen tijdens het EK, maar na dit weekend zijn ze wel weer meer samen te vinden op het ijs in Heerenveen.

Ga jij mee naar Beijing?

De kans is wel heel groot dat ik er naartoe mag, aangezien 6 schaatsers van ons team hebben zich geplaatst. Op dit moment maakt de NOC*NSF een indeling welke staf er mee mag. Meedoen aan de Olympische Spelen is uniek en ik heb dit natuurlijk zelf meegemaakt in Sotsji. Het is jammer dat de beleving nu anders zal zijn voor onze schaatsers die voor het eerst naar de Spelen mogen. Natuurlijk gaat het om de sportieve prestatie, maar de beleving is uniek.

Heb je nog tips voor Hein, Femke, Michelle en Mathias die voor het eerst naar de Spelen gaan?

Het is de grootste wedstrijd, maar probeer het echt te zien als een gewone wedstrijd. Je moet nog steeds 2x linksaf de bocht door. En natuurlijk doe je er alles aan om het maximale eruit halen op jouw afstand. Het belangrijkste: Geniet! Het gevoel om daar aan de start te staan is uniek.

Jullie zijn veel op weg. Wat gaat er altijd mee in de koffer op trainingskamp?

Hardloopschoenen. Nu ik coach ben train ik zelf niet meer mee met het team. Als er een vrij moment is en ik heb nog energie over, ga ik wel graag een rondje hardlopen of een andere sport uitoefenen.

We volgen je natuurlijk ook op social media en zagen een filmpje van een zingende Michel. Hobby of zien we je in de volgende Masked Singer?

Het is een hobby, maar ze mogen mij altijd bellen en dan doe ik graag mee. Nadat ik ben gestopt met schaatsen heb ik het zingen actiever opgepakt en ik vind het erg leuk om te doen.

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Allard van der Meer, krachttrainer bij het team.

Wat doet een krachttrainer precies?

Je zorgt ervoor dat schaatsers zo weinig mogelijk blessures oplopen. Dat doen we met verschillende soorten oefeningen. Een aantal zul je zelf misschien herkennen als je fitnesst zoals squats, box jumps en gewichtheffen. Onze schaatsers komen vooral uit op de korte afstanden. Daarom is het belangrijk, dat ze de eerste 100 meter goed en snel van start gaan. Elke week maak ik een nieuw trainingsschema met verschillende oefeningen.

Hoe ben je bij het schaatsteam betrokken geraakt?

Ik kom eigenlijk helemaal niet uit de schaatssport, maar ben er al wel heel lang bij betrokken. Met Michel Mulder en Desly Hill werk ik al meer dan 10 jaar samen. Toen zij naar de schaatsploeg zijn gegaan, ben ik ook meegegaan. Dit is mijn derde seizoen bij de schaatsploeg.

Als we de naam Allard van de Meer googelen, komen we uit bij SC Heerenveen. Hoe zit dat?

Naast mijn werk als krachttrainer bij de schaatsploeg werk ik ook bij SC Heerenveen. Op dinsdag en vrijdagmiddag ben ik te vinden in Thialf en trainen we samen. De rest van de trainingen is vaak op afstand of nemen we telefonisch met elkaar door. En de schaatsers kunnen mij natuurlijk altijd bellen of appen als ze vragen hebben.

Ga je ook mee op alle trainingskampen?

Niet altijd, maar met de voorbereidingskampen in het voorjaar ga ik wel vaak mee. Deze zijn erg belangrijk in de voorbereiding op het seizoen en in de opbouw van de verschillende schema’s. Laatst waren de schaatsers in Collalbo en toen was ik niet mee. Als krachttrainer kun je veel begeleiding ook op afstand doen en voor ons werkt dit goed.

Bind je zelf de schaatsen ook regelmatig onder?

Nou, als er ijs ligt dan ga ik zeker schaatsen, maar op recreatief niveau. En verder volg ik onze schaatsers natuurlijk vanaf de tribune of zoals nu tijdens de lockdown vanaf de bank.

Waar kunnen de schaatsers je midden in de nacht voor wakker maken?

Iedereen in ons team is erg betrokken, dat merken we onderling ook. We staan voor elkaar klaar en gaan voor elkaar door het vuur. Als staf wil je dat de schaatsers iedere wedstrijd weer een topprestatie kunnen leveren. We zijn heel goed op elkaar ingespeeld en kunnen zo het team het beste ondersteunen. Het draait om de schaatsers en wij doen er alles aan om ze zo goed mogelijk te helpen. Dus ze kunnen me ook midden in de nacht bellen als ze een wedstrijd aan de andere kant van de wereld hebben. En natuurlijk mogen ze me altijd bellen voor een goed stuk vlees van de barbecue!

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens net zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. We beginnen met Henk Schra, de teammanager. Henk is al vanaf het begin van het team betrokken.

We zijn benieuwd wat een teammanager precies doet. Kun je daar meer over vertellen?  

“Het is eigenlijk een heel veel omvattende functie. Als onze schaatsers nieuwe kleding, fietsen, schaatsen of andere materialen nodig hebben, regel ik dat. Maar ook contractbesprekingen, de financiën en afspraken met onze sponsoren en suppliers. Als we op trainingskamp gaan, regel ik de accommodatie en het vervoer. Ondertussen ben ik aardig op de hoogte van de verschillende hotels die er in Inzell, Collalbo, Calgary,  Salt Lake City etc. te vinden zijn.

Eigenlijk regel ik alles wat met het team te maken heeft, behalve het technische gedeelte van het schaatsen. Dat ligt echt bij Gerard en de andere coaches. Samen bespreken we wel veel en hebben we veel overleg. Je staat 24/7 voor de schaatsers klaar. Afgelopen week kwam een aantal van de schaatsers terug uit Salt Lake en vlogen door naar Collalbo in Italië, naar Spanje of Calgary. Een logistieke puzzel, maar ik ben blij als alles weer goed gelukt is en iedereen op de juiste plek is aangekomen. “

Wat heb jij zelf met schaatsen?

“Ik ken de schaatswereld goed, vanwege mijn eigen winkel Stouwdam Sport en in het verleden heb ik zelf ook geschaatst. Van mijn 17e tot mijn 35e heb ik geskeelerd en marathons geschaatst. Bij een aantal EK’s en WK’s skeeleren zat ik bij de top 5 van Nederland, net onder de bekende rijders als Erik Hulzebosch. Ik deed dit naast mijn werk en dat was op een gegeven moment niet meer te combineren. Ik heb mijn schaatsen in de wilgen gehangen en ik ben wel blijven fietsen en ben erbij gaan voetballen. Na een tijdje ging het toch weer kriebelen en ik heb altijd contact gehouden met mensen in de schaatswereld.”

Henk in zijn vroegere jaren op de skeelers

Hoe lang ben je al betrokken bij het schaatsteam?

“Vanaf het eerste moment. Gerard had in 2017 wel een heel mooi team, maar geen sponsor. Via via zijn we toen met Reggeborgh in gesprek gekomen en in 2018 hebben we een contract afgesloten. Dat was de start van het schaatsteam. Dit jaar hebben we met Reggeborgh het sponsorcontract verlengd tot de Olympische Spelen in 2026. “

Schaats je nu zelf ook nog?

“Ik probeer toch wel 1x per week naar de schaatsbaan te gaan om nog lekker rondjes te rijden.  Tussen de recreanten natuurlijk en hopelijk komt er deze winter weer natuurijs en kunnen we heerlijk buiten schaatsen. “

Dit jaar is een bijzonder jaar voor Ireen. Ze heeft afgelopen weekend in Salt Lake City weer goed geschaatst en is nu in Spanje om zich goed voor te bereiden op het OKT. Afgelopen weekend stond een interview in de Telegraaf, geschreven door Nick Tol. Ze vertelt meer over haar rol in het team. Lees hier het hele interview.

Touren door Salt Lake

Heb je zin om op een elektrische step door de stad te toeren?”, vraagt Ireen Wüst voor de deur van naar hotel in het centrum van Salt Lake. Ze heeft een rustdag, is goed gemutst en de weersomstandigheden zijn voortreffelijk. Een paar minuten na haar vraag scheurt ze met 20 kilometer per uur langs de hoge Amerikaanse gebouwen en bomen met kerstversiering. „Dit zou ik tot een paar jaar terug echt nooit hebben gedaanin zo’n belangrijk seizoen”, zegt ze nadat ze wat vaart heeft veminderd. „In dat opzicht ben ik wel relaxter geworden. Bij veel keuzes die ik maak, denk ik: ik kan er maar beter nu het beste van maken. Ik durf meer te genieten van het moment. Je kunt alles wel voor je uitschuiven, maar hoe vaak hoor je wel niet verhalen over mensen die alles uitstellen en vervolgens veel te jong overlijden?”

Bewust genieten

Wüst is naar eigen zeggen anders in het leven gaan staan na het verlies van haar beste vriendin Paulien van Deutekom op 2 januari 2019. De ex-schaatsster was pas 37 jaar. „Ik heb van dichtbij gezien hoe snel het voorbij kan zijn. Een half jaar nadat ze de diagnose longkanker kreeg, was ze er niet meer. Dat heeft me aan het denken gezet. Dat wil niet zeggen dat ik in één keer roekeloos ben gaan leven of mijn geld over de balk smijt. Het zit vooral in de kleine dingen, zoals nu heel bewust genieten van deze rustdag en mezelf niet steeds druk te maken over dingen die ik niet kan veranderen. En een ander voorbeeld: laatst had ik een relatief dure espressomachine op het oog. Vroeger zou ik die dan niet hebben gekocht, maar nu denk ik: ik kan het missen en het brengt me elke dag goede koffie. Waarom zou ik het niet doen?” Van Deutekom flitst elke dag nog wel een keer voorbij in haar gedachten. Zeker nu het schaatsseizoen weer bezig is en ze voor het laatst in stadions rijdt waar ze vaak samen zijn geweest, zoals de Olympic Oval in Salt Lake. „In de eerste fase na haar overlijden was ik intens verdrietig en werd elke herinnering aan Paulien overspoeld door tranen. Nu is het gemis er nog steeds en het verdriet soms ook, maar ik kan ook genieten van de herinneringen. En erom lachen. Dat voelt fijn. Het zal altijd pijn blijven doen, maar ik durf wel te zeggen dat ik het geluk heb hervonden.”

Internetten bij de universiteit

Terwijl ze terugdenkt aan vervlogen tijden, schrikt ze soms van hoe snel haar leven als schaatsster voorbij is gevlogen. „Je gaat maar door en door met wat je het liefst doet, maar dan opeens ben je 35 jaar en is het einde nabij”, zegt ze, wachtend voor een rood stoplicht. „Tegelijkertijd is er zóveel veranderd in de wereld. Ik klink nu misschien als een ouwe doos, maar toen ik voor het eerst als schaatsster in Noord-Amerika was, moest ik nog naar de plaatselijke universiteit om daar voor flink wat geld een uurtje te kunnen internetten op een computer. Dan kon ik een mailtje sturen naar mijn ouders om te melden dat ik veilig was aangekomen en een dag later ging ik terug om te kijken of ik reactie had.

FaceTimen met vrienden

Ik heb zelfs de telefooncel nog meegemaakt. Dan was ik in Canada en belde ik midden in de Nederlandse nacht vol trots naar mijn ouders om te vertellen dat ik drie wereldrecords bij de junioren had verbroken.” Het voelt allemaal als de dag van gister. „Maar ondertussen was ik net via mijn smartphone aan het FaceTimen met een vriendin die tussendoor haar kinderen in bad deed. Wat dat betreft is mijn leven als topsporter wel een stuk aangenamer geworden. Doordat ik heel vaak op reis ben, mis ik veel sociale activiteiten en dat is best weleens moeilijk. Maar sinds ik de laatste jaren met én druk op de knop kan videobellen naar Nederland, mis ik mijn familie en vrienden minder dan voorheen.”

70 medailles!

Die junior in de Canadese telefooncel had nooit durven dromen dat ze uiteindelijk de succesvolste schaatsster ooit zou worden. Op haar erelijst prijken 70 (!) medailles die ze won op grote internationale toernooien, waaronder 34 keer goud. En nog steeds rijdt ze bijna geruisloos mee in de wereldtop, terwijl veel van haar generatiegenoten allang zijn afgehaakt. Gezien haar huidige vorm is de kans reëel dat ze in februari in Peking voor de zesde keer olympisch goud verovert. „Ik ga lekker en lig op schema”, bevestigt ze zelf. „Ik voel me ook echt wel gezegend dat ik op deze manier mijn laatste seizoen kan afwerken, in plaats van dat ik ergens in de achterhoede rondrijd. Natuurlijk is het nog niet
zeker dat ik me plaats voor de Spelen, maar ik heb er wel alle vertrouwen in dat het me lukt. Dat zou het gedroomde slotakkoord zijn.” Dit weekeinde komt ze in Salt Lake in actie op de 1000 meter, ploegenachtervolging en 1500 meter.

Schaatsen is haar grote liefde

Aansluitend gaat ze traditiegetrouw op trainingskamp naar het Zuid-Spaanse Nerja en dan staat eind deze maand alweer het bloedstollende olympisch kwalificatietoernooi in Thialf op het programma. Na de Winterspelen (4- 20 februari) wacht in het weekend van 12-13 maart haar laatste wedstrijd: de World Cup-finale in haar geliefde Thialf. „Het voelt wel gek om daar over na te denken, merk ik. Ik weet ook helemaal niet hoe ik dat ga ervaren. Schaatsen is mijn grote liefde, waarvoor ik nog steeds elke dag met veel plezier mijn bed uitkom. Het zal niet meevallen om dat los te laten. Ik denk dat het gemis pas echt komt vanaf april, als normaal gesproken de trainingen weer beginnen. Ik ga natuurlijk wel aftrainen en mijn ploeggenoten zeggen al dat ik gewoon met ze mee moet blijven fietsen. Maar dat zal toch anders aanvoelen, zonder al die strakke schema’s. Mijn leven zal ingrijpend veranderen.” Ze lacht: „Nu kan ik nog elke middag een uurtje slapen zonder dat iemand er raar van opkijkt. Ik denk dat ik straks in het begin kapot ga zijn na al die lange dagen…”

Mentor voor de talenten binnen het team

Na een vakkundige bocht op hoge snelheid parkeert ze haar elektrische step voor Blue Copper Coffee, een hippe koffiebar waar Wüst bijna elke dag komt met haar ploeggenoten van Team Reggeborgh. Ze bekommert zich met plezier om talentvolle collega-schaatsers, zoals nu Femke Kok. De 21-jarige sprintster heeft met Wüst een mentor die alles al heeft meegemaakt. „Met mijn eigen ervaringen hoop ik de nieuwe generatie te kunnen inspireren”, zegt de vijfvoudig olympisch kampioene nadat ze een flat white heeft besteld en een tafeltje bij het raam heeft uitgezocht. Femke zit nu bijvoorbeeld in een fase die ik zelf ook heb meegemaakt. Vorig jaar reed ze geweldig en won ze veel medailles. Dan weet je dat de pers op je duikt en dat je het daarna alleen nog maar goed kan doen als je wint. De
druk neemt fors toe en als je niet oppast, kun je jezelf daarin verliezen. Zeker in periodes waarin het niet lekker loopt.”

Eigenwijs?

Wüst kan het weten. Ze raakte zelf meermaals zwaar overtraind. „Ik probeer mijn jonge ploeggenoten te behoeden voor de dingen die ik zelf beter had kunnen doen. Vroeger was ik stronteigenwijs en wilde ik alleen maar trainen, want dat geeft je de meeste voldoening als atleet. Maar je moet ook durven te rusten, blijven vertrouwen op wat voor jou goed voelt en vooral niet jezelf alles ontnemen. Serieus zijn is goed, maar dat wil niet zeggen dat je nooit een keer op stap mag gaan of iets dergelijks.” De geboren Brabantse wil ook na haar carrière een mentorrol blijven vervullen, om ambitieuze professionals binnen én buiten de sport te helpen in hun ontwikkeling. Ze staat al in contact met een aantal bedrijven en sportorganisaties.

Daarnaast is ze in de race om een zetel in de atletencommissie van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) te bemachtigen én ze heeft zich ingeschreven voor een hbo-studie: psychomotorische therapie en bewegingsagogie. Wüst: „Ik hoop dat ik daar vanaf september deeltijd mee aan de slag kan. Het is een soort leer- en werktraject, waarbij ik twee dagen per week zou gaan stagelopen bij een organisatie die zich richt op kinderpsychiatrie. Alleen het is een gewilde studie, ik moet eerst ingeloot worden en een bewegingstest afleggen. Het is eigenlijk de bedoeling dat je dat tussen 31 januari en 4 februari doet. Maar ja, in die periode hoop ik nog even ergens anders te zijn.” In Peking natuurlijk. „Dan doe ik die test wel op een ander moment…

Wonen in Heerenveen en Terherne

Eén ding zal in elk geval onveranderd blijven in het leven van Ireen Wüst: ook na haar schaatscarrière blijft ze samen met haar partner Letitia de Jong in Heerenveen wonen. „Ik heb altijd gezegd: als ik stop met schaatsen, dan ben ik daar zo snel mogelijk weg”, vertelt ze lachend. „Maar we wonen daar nu zo heerlijk. We hebben sinds kort een hond: Billy. En vanaf ons huis zijn we binnen vijf minuten in de bossen van Oranjewoud om haar uit te laten. Daarnaast hebben we een tweede huisje in Terherne, bij de Friese wateren. Op een mooie dag stappen we in de auto en kunnen we binnen een half uur op de boot zitten. Barbecue aan en lekker de zonsondergang bekijken. Dat gevoel is uniek.”

Bron: Telegraaf, 4 december 2021