Kjeld Nuis heeft zijn contract bij Schaatsteam Reggeborgh met drie jaar verlengd. De drievoudig olympisch kampioen heeft bijgetekend tot 2026. Zijn huidige contract loopt tot 2023 en is nu met drie jaar verlengd. Nuis (32) kwam twee jaar geleden nieuw bij het team van trainer Gerard van Velde.

“Sinds mijn overstap naar Reggeborgh heb ik nog geen dag spijt gehad. Ik wil het als ploeg nooit meer anders. Hoe gaaf is het dan dat we samen een stip op de horizon kunnen zetten en de Olympische Spelen van 2026 als doel nemen. Daar gaan we voor. Ik ben blij dat ze me die kans geven, daar ben ik trots op”, legt Nuis uit.  

Voorbeeld voor teamleden

Er spreekt wederzijds vertrouwen uit de contractverlenging. “We zijn blij dat een wereldtopper als Kjeld zijn contract met drie jaar verlengd heeft. Qua inzet en professionaliteit is hij echt een voorbeeld voor andere teamleden”, zegt teammanager Henk Schra.

De laatste Olympische Spelen in Beijing hebben zeker bijgedragen aan Nuis’ gevoel om door te willen tot 2026. “Ik heb weer gevoeld hoe ontzettend gaaf de Olympische Spelen zijn. Op het moment dat wij – en dan bedoel ik Ireen Wüst en ik – daar binnenkwamen, hadden we het gevoel van: dit gaan we doen. Zo magisch.”

Zesvoudig olympisch kampioen Wüst is daarbij een voorbeeld voor Nuis. “Zij is nu 36, dat is net zo oud als ik over vier jaar in Milaan ben. En als ik nog iets wil, dan is het een olympische titel in Milaan”, is Nuis helder over zijn doelen.

Nieuwe uitdagingen

Daarbij ziet hij nog een nieuwe uitdaging liggen. Nuis wil graag uitkomen op de teampursuit voor TeamNL. “Als Nederland hebben we het de laatste twee Spelen laten liggen op dat onderdeel. Ik wil heel graag deel uitmaken van een team met Marcel Bosker en Patrick Roest waar we dezelfde tactiek gebruiken als Noorwegen en Amerika deden met het duwen. Ik weet zeker dat wij dat ook kunnen en wil er graag voor trainen.”

Nuis is blij met de uitbreiding van Team Reggeborgh met de allrounders erbij. “Sowieso is de sfeer in de groep heel goed. En de dynamiek tussen trainers en schaatsers ook”, zegt Nuis, die vorige week aan het seizoen begonnen is met het eerste trainingskamp op Mallorca. Ook met Gerard van Velde klikt het goed. “Zijn schema’s zijn heel prettig en hij durft er ook van af te wijken. Dus gewoon ter plekke een training aanpassen als iets even anders loopt. Dat is heel fijn, want wij zijn wel topsporters, maar ook mensen van vlees en bloed en geen machines.” 

Schaatsteam Reggeborgh heeft er met de komst van Dennis van der Gun een nieuwe assistent-trainer bij gekregen. Na vier jaar als sprintcoach in Japan te hebben gewerkt, keert Van der Gun (43) terug naar Nederland. De schaatstrainer heeft een contract van twee jaar getekend.

Van der Gun kijkt uit naar zijn nieuwe baan. “Reggeborgh is een geweldige ploeg met fantastische schaatsers in een zeer professionele omgeving. Daarbij ken ik Gerard van Velde al heel lang. Ik heb in het verleden met hem samengewerkt en altijd een goede band met hem gehad”, legt Van der Gun, die weer in Groningen gaat wonen, uit. In Japan werkte hij als sprintcoach bij de nationale selectie samen met trainer Johan de Wit.

Het spreekt Van der Gun ook aan dat er bij Reggeborgh een heel divers team staat. “Ze hebben sprinters, middellange afstand-schaatsers en nu ook allrounders. Daarbij is het een mooie mix van mannen en vrouwen. Dat kan elkaar enorm versterken, daar geloof ik in.”

Naast Van der Gun is eerder al Robin Derks aangetrokken als nieuwe assistent-trainer van Schaatsteam Reggeborgh. Samen met Phil Brojaka vormen ze het trainerskwartet van Team Reggeborgh.

Eten. Slapen. Trainen. Herhalen. 

Zo wordt het dagritme van topsporters regelmatig samengevat. Vaak in iets hippere, Engelse termen, soms in een andere volgorde. Maar dat dit de belangrijkste factoren zijn, staat vast. Ook hier in het olympische dorp in Beijing is dat niet anders. Hoe precies en op welk uur van de dag wordt elke avond via WhatApp gedeeld.  

Eten tussen Schotten

Eten gebeurt in de ‘dining hall’. Dat is de TeamNL flat uitlopen, dan rechtdoor. Niet struikelen over de massaal door vrijwilligers gebouwde sneeuwpoppen en sneeuwpanda’s. Tussen de andere flatgebouwen door slingeren en dan na een ontsmettingsritueel plaatsnemen tussen plastic ‘Schotten’. Of naast ijzige Noren. Je weet het nooit, er kan zelfs een ijsdanseres uit Rusland naast je komen zitten. Of je wordt omringd door het gemengde curlingteam uit Australië. Wel zit er dan altijd nog een plastic schot tussen. Hoe gezellig waarschijnlijk ook, de mannen van het bobsleeteam uit Jamaica zullen de zaal niet betreden. Zij zitten in het bergdorp en hebben daar vast hun eigen gemoedelijke eetzaal. 

Slapen met vertrouwd gesnurk

Het slapen gebeurt dan wel weer meer gescheiden. Gebouw twee is ingedeeld in verschillende appartementen die onder de verschillende teams zijn verdeeld. Gewoon het vertrouwde gesnurk van je teamgenoten dus. En geen last van een Tsjechische curlingspeler die zijn wedstrijd nog eens herbeleeft of het Canadese ijshockeyteam dat een overwinning viert.  

Samen trainen

Trainen doen we uiteraard in de geweldige ijshal, waar inmiddels vele olympische records zijn gesneuveld en zelfs een wereldrecord is gevestigd. Vaak zijn we met het hele team en de staf. Gefocust, maar ook met een lach. En misschien is dat wel het geheim. Samen zijn. Samen lachen. Juist wanneer je ver weg bent van je geliefden. Juist wanneer de spanning het hoogst is, help je elkaar er als teamgenoten door. 

Zodat je – als er die dag in blokletters WEDSTRIJD op het programma staat – er helemaal klaar voor bent.

Rick Oosterlaar is fysiotherapeut van Schaatsteam Reggeborgh. Speciaal voor ons houdt hij een dagboek bij van zijn belevenissen tijdens de Winterspelen in Beijing.

Direct na het verlaten van ons oranje vliegtuig wordt het duidelijk. We stappen een andere wereld binnen. Een wereld van witte pakken en elektronische systemen. Systemen die waarschijnlijk al meer weten van jou dan jij van jezelf.
Direct maar weer een stok in je neus. En eentje in je keel. Ik had dit keer het gevoel dat hij zo diep de neus in ging dat hij er via de keel weer uit kon.

Op elke bloembak een olympisch logo
Onze bussen worden over speciale olympische rijstroken gevoerd. Langs de route ademt alles ‘Beijng 2022’. Op elke bloembak, stoeptegel en lantaarnpaal vind je dit olympisch logo terug. Marcherende soldaten, de perkjes netjes aangeharkt. Vele vrijwilligers heten ons enthousiast zwaaiend welkom. Hoe zou het er een kilometer verderop uitzien? Zijn de mensen daar ook zo vrolijk en enthousiast?, vraag ik me af. Geen idee. Kom het ook nooit te weten. Dat is buiten onze gouden kooi. En die mogen we onder geen beding verlaten. ‘Big Brother is watching you.’ Op elke hoek een camera.

In het middelpunt van de wereld

Vrijdagavond is de openingsceremonie. Voor even zijn we het middelpunt van de wereld. Een bijzonder besef. Groter wordt het niet. Als één groot TeamNL met atleten en staf lopen we het grootse Bird’s Nest binnen. Daar waar Usain Bolt in 2008 geschiedenis schreef, lopen wij de 100 meter net iets minder snel. Maar met een even zo grote glimlach. Als die er nog is als de olympische vlam wordt gedoofd, dan hebben we het als Team Reggeborgh goed gedaan.

Trots op “onze” Ireen!
De eerste twee Nederlandse medailles zijn inmiddels behaald. Dit zien we als Team Reggeborgh vanaf de tribune. Last-minute edit: vandaag is het voor ons waanzinnig goed begonnen met een gouden plak voor Ireen!

Bij Team Reggeborgh zie je vaak de schaatsers in beeld. Maar de mensen achter de schermen zijn minstens zo belangrijk. Door het werk dat zij doen, kunnen de schaatsers zich volledig focussen op nog betere rondetijden. We nemen jullie de komende tijd mee in een serie interviews met de mensen achter Schaatsteam Reggeborgh. Deze keer is het de beurt aan Allard van der Meer, krachttrainer bij het team.

Wat doet een krachttrainer precies?

Je zorgt ervoor dat schaatsers zo weinig mogelijk blessures oplopen. Dat doen we met verschillende soorten oefeningen. Een aantal zul je zelf misschien herkennen als je fitnesst zoals squats, box jumps en gewichtheffen. Onze schaatsers komen vooral uit op de korte afstanden. Daarom is het belangrijk, dat ze de eerste 100 meter goed en snel van start gaan. Elke week maak ik een nieuw trainingsschema met verschillende oefeningen.

Hoe ben je bij het schaatsteam betrokken geraakt?

Ik kom eigenlijk helemaal niet uit de schaatssport, maar ben er al wel heel lang bij betrokken. Met Michel Mulder en Desly Hill werk ik al meer dan 10 jaar samen. Toen zij naar de schaatsploeg zijn gegaan, ben ik ook meegegaan. Dit is mijn derde seizoen bij de schaatsploeg.

Als we de naam Allard van de Meer googelen, komen we uit bij SC Heerenveen. Hoe zit dat?

Naast mijn werk als krachttrainer bij de schaatsploeg werk ik ook bij SC Heerenveen. Op dinsdag en vrijdagmiddag ben ik te vinden in Thialf en trainen we samen. De rest van de trainingen is vaak op afstand of nemen we telefonisch met elkaar door. En de schaatsers kunnen mij natuurlijk altijd bellen of appen als ze vragen hebben.

Ga je ook mee op alle trainingskampen?

Niet altijd, maar met de voorbereidingskampen in het voorjaar ga ik wel vaak mee. Deze zijn erg belangrijk in de voorbereiding op het seizoen en in de opbouw van de verschillende schema’s. Laatst waren de schaatsers in Collalbo en toen was ik niet mee. Als krachttrainer kun je veel begeleiding ook op afstand doen en voor ons werkt dit goed.

Bind je zelf de schaatsen ook regelmatig onder?

Nou, als er ijs ligt dan ga ik zeker schaatsen, maar op recreatief niveau. En verder volg ik onze schaatsers natuurlijk vanaf de tribune of zoals nu tijdens de lockdown vanaf de bank.

Waar kunnen de schaatsers je midden in de nacht voor wakker maken?

Iedereen in ons team is erg betrokken, dat merken we onderling ook. We staan voor elkaar klaar en gaan voor elkaar door het vuur. Als staf wil je dat de schaatsers iedere wedstrijd weer een topprestatie kunnen leveren. We zijn heel goed op elkaar ingespeeld en kunnen zo het team het beste ondersteunen. Het draait om de schaatsers en wij doen er alles aan om ze zo goed mogelijk te helpen. Dus ze kunnen me ook midden in de nacht bellen als ze een wedstrijd aan de andere kant van de wereld hebben. En natuurlijk mogen ze me altijd bellen voor een goed stuk vlees van de barbecue!